Οι εννέα μήνες που πέρασε ο Κωνσταντίνος Αργυρός στο στρατό κάθε άλλο παρά χαμένοι ήταν για εκείνον, καθώς γνώρισε πολλές και ενδιαφέρ...
Οι εννέα μήνες που πέρασε ο Κωνσταντίνος Αργυρός στο στρατό κάθε άλλο παρά χαμένοι ήταν για εκείνον, καθώς γνώρισε πολλές και ενδιαφέρουσες προσωπικότητες.
«Συναναστράφηκα με σπουδαίους ανθρώπους και με στρατιώτες που
ήρθαν από την ξενιτιά για να υπηρετήσουν τη θητεία τους.
Χάρηκα που τους γνώρισα και σίγουρα θα διατηρήσω επαφές με ορισμένους που διαθέτουν αυθεντικό χαρακτήρα. Στον Έβρο περάσαμε δύσκολες στιγμές. Θυμάμαι τον εαυτό μου να φυλάει σκοπιά με θερμοκρασία -11 βαθμούς, φορώντας χλαίνη (σ.σ.: βαρύ στρατιωτικό παλτό) κι έχοντας μαζί μου σταφίδες που σε κρατούν ζεστό» τόνισε στο People.
Στην Αλεξανδρούπολη, κάποια στιγμή, πήρε απόσπαση στη στρατιωτική μουσική μπάντα και μαζί με τους υπόλοιπους φαντάρους εμφανίστηκαν σε πολλές βραδιές οπλίτη. «Επειδή ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική, θεώρησα πως ήταν σωστό να πάρω απόσπαση στη στρατιωτική μπάντα. Μαζί με τους υπόλοιπους φαντάρους, κάναμε μουσικές βραδιές σε πολλά ακριτικά στρατόπεδα του Έβρου, στην Αυλώνα και το Μεγάλο Πεύκο. Περάσαμε αξέχαστες στιγμές». Το γεγονός πως ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο δεν έβαλε κάποιο μέσο για να τύχει ευνοϊκότερης μεταχείρισης έκανε σε πολλούς φαντάρους εντύπωση. «Όταν παρουσιάστηκα, οι περισσότεροι μου έλεγαν “Πώς και παρουσιάστηκες στο στρατό;”. Δεν το περιμέναμε πως θα μπεις, διότι έρχονται διάφοροι και φεύγουν την επόμενη μέρα». Εγώ, όμως, ήθελα να το ζήσω μαζί τους. Ο στρατός μού έκανε καλό. Όταν ζεις σε έναν καλλιτεχνικό κόσμο, το να έρθεις κοντά με τους υπόλοιπους στρατιώτες και να γίνεις μια γροθιά κάνει απίστευτο καλό στην ψυχολογία σου. Όταν υπάρχει ομαδικότητα και συνεργασία, όλες οι καταστάσεις ξεπερνιούνται. Ακόμα και οι πιο δύσκολες. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα έχω αναμνήσεις που θα τις σκέφτομαι και θα τις θυμάμαι για μια ζωή».
Χάρηκα που τους γνώρισα και σίγουρα θα διατηρήσω επαφές με ορισμένους που διαθέτουν αυθεντικό χαρακτήρα. Στον Έβρο περάσαμε δύσκολες στιγμές. Θυμάμαι τον εαυτό μου να φυλάει σκοπιά με θερμοκρασία -11 βαθμούς, φορώντας χλαίνη (σ.σ.: βαρύ στρατιωτικό παλτό) κι έχοντας μαζί μου σταφίδες που σε κρατούν ζεστό» τόνισε στο People.
Στην Αλεξανδρούπολη, κάποια στιγμή, πήρε απόσπαση στη στρατιωτική μουσική μπάντα και μαζί με τους υπόλοιπους φαντάρους εμφανίστηκαν σε πολλές βραδιές οπλίτη. «Επειδή ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική, θεώρησα πως ήταν σωστό να πάρω απόσπαση στη στρατιωτική μπάντα. Μαζί με τους υπόλοιπους φαντάρους, κάναμε μουσικές βραδιές σε πολλά ακριτικά στρατόπεδα του Έβρου, στην Αυλώνα και το Μεγάλο Πεύκο. Περάσαμε αξέχαστες στιγμές». Το γεγονός πως ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο δεν έβαλε κάποιο μέσο για να τύχει ευνοϊκότερης μεταχείρισης έκανε σε πολλούς φαντάρους εντύπωση. «Όταν παρουσιάστηκα, οι περισσότεροι μου έλεγαν “Πώς και παρουσιάστηκες στο στρατό;”. Δεν το περιμέναμε πως θα μπεις, διότι έρχονται διάφοροι και φεύγουν την επόμενη μέρα». Εγώ, όμως, ήθελα να το ζήσω μαζί τους. Ο στρατός μού έκανε καλό. Όταν ζεις σε έναν καλλιτεχνικό κόσμο, το να έρθεις κοντά με τους υπόλοιπους στρατιώτες και να γίνεις μια γροθιά κάνει απίστευτο καλό στην ψυχολογία σου. Όταν υπάρχει ομαδικότητα και συνεργασία, όλες οι καταστάσεις ξεπερνιούνται. Ακόμα και οι πιο δύσκολες. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα έχω αναμνήσεις που θα τις σκέφτομαι και θα τις θυμάμαι για μια ζωή».
