Του Αποστόλη Παπαπαρίση Πρόεδρος ΕΑΑΣ Λάρισας Χωρίς να ξεχνάμε τις αδικίες που έχουμε υποστεί από την αρχή της κρίσης μέχρι σ...
Του Αποστόλη Παπαπαρίση
Πρόεδρος ΕΑΑΣ Λάρισας
Χωρίς να ξεχνάμε τις αδικίες που έχουμε υποστεί από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα (επιπλέον περικοπές με κριτήριο την ηλικία και τον τρόπο αποστρατείας καθώς και διπλές μειώσεις στις συντάξεις μας λόγω του νόμου 4093/2012), για εμάς τα εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας το νέο μισθολόγιο που άρχισε ήδη να διαμορφώνεται, είναι το δικό μας Casus Belli (αφορμή πολέμου έστω και μεταφορικά) κι εμείς όταν λέμε κάτι το εννοούμε. Όταν ξεκινήσαμε τις διαμαρτυρίες μας...
όλοι νόμιζαν ότι εντάσσεται στις συνήθεις πρακτικές, «αντίδραση για την αντίδραση». Πολλοί συντοπίτες μας και όχι μόνον πίστευαν ότι λέμε ψέματα, ότι φωνάζουμε για να κάνουμε ντόρο, ακόμα και ορισμένοι συνάδελφοι μας δεν πίστευαν ότι είχαν σχέδιο και σκοπό να μας εξαθλιώσουν οικονομικά αλλά και ηθικά. Τι ηθικό μπορεί να έχει κάποιος που χρωστάει στην εφορία, στο φυσικό αέριο, καθυστερεί τη δόση για το στεγαστικό δάνειο ή το ενοίκιο, δεν έχει να δώσει 10 ευρώ στο εγγόνι του ή δεν έχει χρήματα να αγοράσει τα φάρμακα του; Στη Θεσσαλονίκη κατά τη συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου Δράσεων, συνάδελφος, μας ενημέρωσε ότι η ΔΕΗ στις αρχές Μαρτίου 2013, έκοψε το ρεύμα σε Αντιστράτηγο εν αποστρατεία. Όμως «λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο». 25 χιλιάδες συνάδελφοι στην Αθήνα και πάνω από 15 χιλιάδες στη Θεσσαλονίκη, έδωσαν το μήνυμα του «μη δεδομένου». Αυτό ίσως να πείραξε και είδαμε μερικές σπασμωδικές αντιδράσεις.
Πρόεδρος στην επιτροπή για το νέο μισθολόγιο τοποθετήθηκε ο Αντώνης Οικονόμου, δικηγόρος προερχόμενος από Θεσσαλονίκη, που διορίσθηκε τον Ιούλιο του 2012 στη θέση του Ειδικού Γραμματέα του ΥΕΘΑ, για θέματα πολιτικού προσωπικού. Τέως αναπληρωτής γραμματέας πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ, με πολύ στενές σχέσεις με τον Αντώνη Σαμαρά, ενώ ως ασκούμενος ήταν στο ίδιο δικηγορικό γραφείο με τον ΥΠΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλο. Αμέσως γεννήθηκαν τα ερωτήματα. Ποια η σχέση του (αν είχε) με το προηγούμενο έκτρωμα του εξορθολογισμού του μισθολογίου των ΕΔ και των ΣΑ; Δεν υπάρχουν άλλα ικανά στελέχη στο Υπουργείο και ανατίθενται καθήκοντα σε άτομα που διορίστηκαν για άλλο σκοπό και καμία σχέση δεν έχουν με το αντικείμενο; Με δεδομένο ότι το μισθολόγιο των εν αποστρατεία στελεχών είναι απολύτως εξαρτημένο από αυτό των ενεργεία συναδέλφων τους, γιατί δεν έχει προβλεφθεί η συμμετοχή αποστράτων των Ενώσεων στην επιτροπή για το νέο μισθολόγιο; Αφού το ειδικό (τρομάρα του) μισθολόγιο των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν ίδιο με αυτό των Σωμάτων Ασφαλείας γιατί δεν συγκροτείται κοινή επιτροπή; Τι σημαίνει αυτό; Θα έχουμε δύο ειδικά μισθολόγια; Με ποιο σκεπτικό και τι οδηγίες γίνεται το νέο μισθολόγιο; Υπάρχει σκέψη για διόρθωση των αδικιών ή απλώς η επιτροπή έχει οδηγίες να εφαρμόσει ότι ακριβώς προβλέπει το μεσοπρόθεσμο του 2013-2016, για το 2014, δηλαδή -88,2 εκατ. ευρώ στους εν ενεργεία και -161,8 εκατ. ευρώ στους απόστρατους;
Για όσους δεν το γνωρίζουν ακόμα, εμείς οι απόστρατοι αποδείξαμε ότι σε εφαρμογή του ν.4093/2012, αντί να περικόψουν από τις συντάξεις μας 66 εκατ. ευρώ για το 2013, αφαίμαξαν πάνω από 200 εκατ. ευρώ. Φοβερό; Είναι δυνατόν να είναι έτσι; Κι όμως είναι! Και τα ανεξήγητα συνεχίζονται. Την 11η Φεβ 2013, το πρωί, το συντονιστικό των ΝΠΔΔ ενώσεων αποστράτων είχε συνάντηση με τον κ. Πρωθυπουργό ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας η Πανελλήνια Ομοσπονδία Στρατιωτικών είχε συνάντηση με τον κ. Σταϊκούρα, όπου συζητήθηκε μεταξύ άλλων και η …υπερβολή του ΓΛΚ. Από τότε πέρασαν 2 ολόκληροι μήνες και παρά την εντολή του κ. Πρωθυπουργού προς τον κ. Σταϊκούρα για άμεση ενημέρωση μας για το εν λόγω θέμα, επισήμως δεν έχουμε καμία πληροφόρηση. Από πληροφορίες μας, το ίδιο συνέβη και στα εν ενεργεία στελέχη, δηλαδή μειώσεις μη προβλεπόμενες από το ν.4093/2012. Το σίγουρο είναι ότι θα είναι ένα από τα κύρια επιχειρήματα μας, όχι μόνο για μη περαιτέρω μειώσεις για το 2014 αλλά και για αποκατάσταση μέρους των αδικιών που μέχρι σήμερα έχουμε υποστεί. Οψόμεθα!
«Όταν η αδικία γίνεται νόμος, τότε η αντίδραση αποτελεί υποχρέωση, στον εαυτό μας, στην οικογένεια μας, στους συνανθρώπους μας…»
