Ανησυχητικά στοιχεία για την έκταση του φαινομένου των αυτοκτονιών αστυνομικών αποτυπώνονται σε έγγραφο του υπουργού Δημόσιας Τάξης και...
Ανησυχητικά στοιχεία για την έκταση του φαινομένου των αυτοκτονιών
αστυνομικών αποτυπώνονται σε έγγραφο του υπουργού Δημόσιας Τάξης και
Προστασίας του Πολίτη Νίκου Δένδια το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή, μετά
από σχετική ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα στοιχεία προέρχονται από την αρμόδια Διεύθυνση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και αποκαλύπτουν ότι την περίοδο 2010-2013 καταγράφηκαν 16 αυτοκτονίες αστυνομικών, εκ των οποίων οι 5 σημειώθηκαν το τρέχον έτος.
Τα στοιχεία προέρχονται από την αρμόδια Διεύθυνση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και αποκαλύπτουν ότι την περίοδο 2010-2013 καταγράφηκαν 16 αυτοκτονίες αστυνομικών, εκ των οποίων οι 5 σημειώθηκαν το τρέχον έτος.
Ειδικότερα, όπως αναφέρεται για τα περιστατικά αυτόχειρων αστυνομικών, το έτος 2010 καταγράφηκαν 4 υποθέσεις τετελεσμένων αυτοκτονιών, ακόμη 4 υποθέσεις το 2011, 3 το 2012 και 5 το τρέχον έτος, για τις οποίες εκδηλώθηκαν άμεσα από τις Υπηρεσίες της ΕΛΑΣ, όλες οι προβλεπόμενες αστυνομικές και δικονομικές ενέργειες.
Για το θέμα των αυτοκτονιών αστυνομικών, τέσσερις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι κ.κ. Δημήτρης Τσουκαλάς, Μαρία Διακάκη, Χαρούλα Καφαντάρη και Στάθης Παναγούλης είχαν καταθέσει ερώτηση στη Βουλή μετά την αυτοκτονία αστυνομικού που υπηρετούσε στα Χανιά και έβαλε τέλος στη ζωή του τον Ιούνιο με το υπηρεσιακό του όπλο. Οι βουλευτές συνδέουν το φαινόμενο με την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι ένστολοι, λόγω των περικοπών και της οικονομικής τους εξαθλίωσης.
Αναφέρονταν επίσης και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι αστυνομικοί καλούνται να ανταποκριθούν στις υπηρεσιακές ανάγκες (κόπωση, έκθεση σε κινδύνους, πιέσεις από τους Ανωτέρους τους, απόδοση περιστατικών βίας σε υπερβάλλοντα ζήλο του κάθε αστυνομικού) ενώ γίνεται αναφορά και στις πολλές περιπτώσεις διαζυγίων στο χώρο των αστυνομικών, στη ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών και της κατάθλιψης των ενστόλων.
Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη εκ προοιμίου σπεύδει να επαναλάβει ότι «δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός παράγοντας που προκαλεί στον άνθρωπο τέτοιας ακραίας μορφής αυτοκαταστροφικές τάσεις» και ότι «πρόκειται για φαινόμενο πολυπαραγοντικό που σχετίζεται τόσο με ε ξωγενείς παράγοντες, όπως είναι το περιβάλλον (κοινωνικό, οικογενειακό, επαγγελματικό κλπ) όσο και με ατομικούς-εσωτερικούς (ψυχολογικοί, συναισθηματικοί, προσωπικότητα του ατόμου κλπ).
